Tegen de tijd dat een product het RFQ-stadium bereikt, zijn veel ontwerpproblemen al duur geworden.
Veel merken gaan ervan uit dat productproblemen beginnen tijdens de bemonstering of massaproductie.
Maar sommige problemen zijn al beslist voordat een leverancier zelfs het ontwerpdossier ziet.
In de techniek en productontwikkeling is het algemeen bekend dat vroegtijdige ontwerpbeslissingen een grote invloed hebben op de latere kosten, kwaliteit en uitvoering.
Het Handboek Systems Engineering van de NASA geeft een duidelijk voorbeeld: tijdens de ontwerpfase kan slechts ongeveer 15% van de kosten worden besteed, maar het ontwerp zelf kan ongeveer 75% van de levenscycluskosten in rekening brengen.
Het exacte percentage kan per branche verschillen, maar het principe is zeer relevant:
Hoe eerder een beslissing wordt genomen, hoe meer invloed het heeft op alles wat er daarna volgt.
Een ontwerp kan compleet lijken in een weergave.
Maar zodra het in de echte productie komt, verschijnen er andere problemen:
De binnenste hoeken zijn misschien te diep om goed te poetsen.
Een structuur kan te dun zijn om na vorming stabiel te blijven.
Een oppervlakteafwerking ziet er op een monster misschien mooi uit, maar wordt in de massaproductie moeilijk consistent te houden.
Een sluiting ziet er misschien verfijnd uit, maar verliest na herhaald gebruik zijn stabiliteit.
Dit zijn niet alleen fabrieksproblemen.
Ze hebben een directe invloed op het gevoel van het eindproduct, de doorlooptijd, de kosten van herbewerking, de kwaliteitsconsistentie en of het merk nog steeds de oorspronkelijke ontwerpintentie kan beschermen.
Voor roestvrijstalen sieraden en tassen is dit vooral belangrijk.
Roestvrij staal is een heel eerlijk materiaal.
Het verbergt geen ontwerpproblemen.
of de structuur redelijk is, of de binnenste hoeken kunnen worden gepolijst, of de geselecteerde staalklasse past bij de beoogde oppervlakte, of de PVD-coating stabiel kan blijven,en of connectoren herhaald gebruik kunnen weerstaan ̇ al deze vragen zullen uiteindelijk in de productie worden getest.
Bijvoorbeeld, een sluiting ontwerp kan er schoon en minimalistisch in een weergave.
Maar als de veerruimte, de wanddikte en de montage-tolerantie niet vroegtijdig in aanmerking worden genomen, kan het monster een visuele controle doorstaan terwijl het product na langdurig gebruik minder stabiel wordt.Het veranderen van het ontwerp kan niet alleen de structuur beïnvloeden, maar ook gereedschap, kosten, doorlooptijd en lanceringsschema.
Daarom moeten ODM-leveranciers niet alleen in het RFQ-stadium deelnemen aan het gesprek.
Als de leverancier het ontwerp voor het eerst ziet nadat de structuur, het materiaal, de oppervlaktebehandeling en de kostenrichting al zijn vastgesteld, zijn veel belangrijke beslissingen al vastgelegd.
De leverancier kan nog steeds een offerte maken, monsters nemen en produceren.
Maar veel problemen die eerder hadden kunnen worden voorkomen, kunnen al zijn veranderd in latere herzieningen, hogere kosten of kwaliteitsrisico's.
Het onderzoek van de industrie naar de vroege betrokkenheid van leveranciers heeft ook een vergelijkbare richting aangetoond: wanneer leveranciers eerder bij de productontwikkeling worden betrokken, is debedrijven de ontwikkelingskosten kunnen verlagen en de tijd tot de markt kunnen verkorten.
Een vroege betrokkenheid van leveranciers betekent niet dat de productie de creativiteit moet beperken.
Het betekent dat het ontwerp kan worden getest tegen werkelijke productieomstandigheden voordat het gebruik van gereedschappen begint.
Bij Yibi Group geloven we dat de waarde van een ODM leverancier niet alleen moet worden gemeten door hoe goed hij een afgerond ontwerp uitvoert,Maar ook door hoe vroeg het kan helpen bij het identificeren van risico's voordat het ontwerp duur wordt om te veranderen.
We werken liever eerder in het productontwikkelingsproces samen met merkteams om de structuur, materiaalkeuze, oppervlakteafwerkingseisen, assemblage-logica en massaproductiestabiliteit te beoordelen.
Het doel is niet de ontwerptaal van het merk te veranderen.
Het doel is om het ontwerp te helpen een echt product te worden met een stabielere uitvoering.
Een kleine aanpassing vóór het gebruik van gereedschap kan meerdere ronden van steekproefherzieningen later voorkomen.
Een nauwkeuriger materiaalbesluit in het begin kan oppervlakteafwerking in de massaproductie verminderen.
Een meer redelijke structuur kan de verwerkingstijd en materiaalverspilling verminderen zonder de visuele identiteit van het product te veranderen.
Voor merken gaat het niet om het toevoegen van een nieuwe stap, maar om eerder een ODM-leverancier te betrekken.
Het gaat om het verminderen van latere compromissen.
Dus één vraag is de moeite waard:
Wanneer ziet je ODM-leverancier je ontwerp voor het eerst?
In de RFQ-fase, wanneer de meeste beslissingen al vastgelegd zijn?
Of in de conceptuele fase, wanneer de kennis van de productie nog steeds kan helpen het eindresultaat te verbeteren?
Hoe eerder de kennis van de productie in het ontwerpgesprek komt, hoe minder een merk later compromissen moet sluiten met betrekking tot ontwerp, kosten en tijd.
