Ένα πλατύ μεταλλικό βραχιόλι, ένα ζευγάρι υπερμεγέθη σκουλαρίκια, ένα γλυπτικό κολιέ με μεγάλο όγκο.
Με την πρώτη ματιά, συχνά δημιουργούν την ίδια εντύπωση:
Κάτι τόσο μεγάλο πρέπει να είναι βαρύ.
Αλλά μόλις τα σηκώσεις, το βάρος μπορεί να είναι εκπληκτικά ελαφρύ.
Πίσω από αυτή την αντίθεση βρίσκεται μια σημαντική αρχή στην κατασκευή κοσμημάτων:
Αυτό που αντιλαμβάνεται το μάτι είναι ο όγκος. Αυτό που βιώνει το σώμα είναι το βάρος.
Και τα δύο δεν πρέπει πάντα να αυξάνονται μαζί.
Μεγάλος όγκος δεν απαιτεί ένα στερεό μέταλλο
Φανταστείτε δύο κοσμήματα με σχεδόν πανομοιότυπες εξωτερικές διαστάσεις.
Το ένα είναι εντελώς στερεό.
Το άλλο διατηρεί την ίδια εξωτερική μορφή αλλά χρησιμοποιεί μια κούφια εσωτερική δομή.
Οπτικά, και τα δύο μπορεί να φαίνονται ουσιαστικά, γεμάτα και βαριά.
Εδώ είναι που η κούφια κατασκευή δημιουργεί νέες δυνατότητες σχεδιασμού.
Για πλατιά βραχιόλια, υπερμεγέθη σκουλαρίκια, παχιά αλυσίδα αλυσίδων, σφαιρικά μενταγιόν ή πολύ γλυπτά μεταλλικά σχήματα, η στερεή κατασκευή μπορεί γρήγορα να γίνει βαριά καθώς το σχέδιο αυξάνεται σε μέγεθος.
Μια κούφια δομή επιτρέπει στο σχέδιο να γίνει μεγαλύτερο, διατηρώντας το πραγματικό βάρος στο σώμα σε πιο άνετο εύρος.
Πώς γίνεται το μέταλλο "κενό";
Υπάρχουν πολλοί τρόποι δημιουργίας κούφων κοσμημάτων, ανάλογα με τη γεωμετρία και τις δομικές απαιτήσεις του σχεδιασμού.
Μερικά σκουλαρίκια, μενταγιόν και βραχιόλια μπορούν να κατασκευαστούν ως ξεχωριστά μεταλλικά περιβλήματα και στη συνέχεια να συγκολληθούν ή να ενωθούν μεταξύ τους.
Δαχτυλίδια, βραχιόλια και ορισμένοι σύνδεσμοι αλυσίδας μπορούν επίσης να σχηματιστούν από μεταλλικούς σωλήνες ή σχηματισμένο φύλλο, διατηρώντας μεγαλύτερη εξωτερική διάμετρο ενώ μειώνει την ποσότητα του υλικού στο εσωτερικό.
Για πιο περίπλοκες γεωμετρίες και τρισδιάστατα χαρακτηριστικά, Το MIM Ιντζέκτινγκ μετάλλων Ιντζέκτινγκ μετάλλων προσφέρει μια άλλη προσέγγιση.
Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του προϊόντος, το εξωτερικό σχήμα, το πάχος του τοίχου, οι εσωτερικές κοιλότητες και η τοπική ενίσχυση μπορούν όλα να σχεδιαστούν από την αρχή.
Μια πρώτη ύλη που κατασκευάζεται από μεταλλική σκόνη και σύνδεσμο εγχέεται σε ένα καλούπι για να σχηματίσει τη γεωμετρία.
Αντί να ξεκινά με ένα στερεό μπλοκ και να μεταποιεί το υλικό, το MIM επιτρέπει το μέταλλο να κατανέμεται σύμφωνα με τις δομικές ανάγκες από την αρχή.
Οι περιοχές που χρειάζονται οπτικό όγκο μπορούν να διατηρήσουν την εξωτερική τους μορφή.
Σε περιοχές όπου χρειάζεται να μειωθεί το βάρος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν κούφια τμήματα και λεπτότεροι τοίχοι.
Οι γωνίες, τα σημεία σύνδεσης και οι χώροι υποστήριξης φορτίου μπορούν να ενισχυθούν τοπικά.
Με αυτή την έννοια, μια κούφια δομή MIM δεν δημιουργείται αφαιρώντας το εσωτερικό μετά.
Η θέση του μετάλλου καθορίζεται ήδη κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού του προϊόντος και του καλούπιου.
Το να Γίνονται τα Κοσμήματα Ελαφρύτερα Μπορεί να Κάνει την Μηχανική Περισσότερο Απαιτητική
Κενό δεν σημαίνει απλό.
Καθώς το πάχος του τοίχου μειώνεται, οι προκλήσεις της κατασκευής γίνονται συχνά πιο σημαντικές.
Το πάχος του τοίχου και η συμπεριφορά του γεμιστήρα πρέπει να ελέγχονται προσεκτικά.Οι διακυμάνσεις στο πάχος μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του υλικού κατά τη διάρκεια της έγχυσης και να επηρεάσουν τη σταθερότητα των διαστάσεων μετά την αποσύνδεση και τη συμπύκνωση.
Η παραμόρφωση είναι μια άλλη σκέψη.
Οι μεγάλες επίπεδες επιφάνειες είναι γενικά πιο επιρρεπείς στην αστάθεια από τις δομές με κατάλληλη καμπυλότητα, πλευρά ή προσεκτικά σχεδιασμένες διατομές.Επομένως, τα χαρακτηριστικά αυτά μπορούν να εξυπηρετήσουν τόσο αισθητικές όσο και δομικές λειτουργίες..
Οι περιοχές σύνδεσης απαιτούν επίσης ξεχωριστή εξέταση.
Οι ακουστικές στήλες, οι μεντεσέδες, οι κλείστρες και οι συνδέσεις αλυσίδας συνδέσεων υφίστανται πιο συγκεντρωτικά μηχανικά φορτία και δεν μπορούν απλά να ακολουθήσουν το ίδιο σχέδιο λεπτού τοιχώματος που χρησιμοποιείται σε όλο το κύριο σώμα.
Η γυάλωση και η τελική επιφάνεια γίνονται επίσης πιο ευαίσθητες.
Η υπερβολική γυάλωση, η τοπική πίεση ή η ακατάλληλη στερέωση μπορούν να επηρεάσουν τις διαστάσεις και τις επιφάνειες των λεπτών τοιχωμάτων κατασκευών.
Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις, Όσο ελαφρύτερο γίνεται ένα κομμάτι, τόσο πιο απαιτητικός γίνεται ο κατασκευαστικός σχεδιασμός και ο έλεγχος της κατασκευής.
Η Ελαφρότητα Είναι Επίσης Μια Παράμετρος Σχεδιασμού
Όταν τα κοσμήματα υπερμεγέθους μετακινούνται από την ιδέα στην πραγματική ανάπτυξη του προϊόντος, το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο:
Έχει αρκετή οπτική παρουσία;
Υπάρχει κι άλλο ερώτημα:
Θα θέλει κάποιος να το φορέσει για αρκετές ώρες;
Καθώς οι γλυπτικές μορφές, οι ευρύτερες αναλογίες, οι υπερμεγέθη αλυσίδων και οι τολμηρές σιλουέτες γίνονται πιο συνηθισμένες, το βάρος γίνεται όλο και περισσότερο μέρος της εμπειρίας του προϊόντος.
Μια μορφή μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται μέσα σε ένα μοντέλο CAD.
Αλλά μόλις φτάσει στο αυτί, τον καρπό ή το λαιμό, πρέπει να ανταποκριθεί στο ανθρώπινο σώμα.
Ο σχεδιαστής θέλει όγκο.
Ο φορέας αισθάνεται βάρος.
Η βιομηχανία πρέπει να χτίσει τη δομή ανάμεσα στα δύο.
Έτσι, ένα κοσμήμα μπορεί να φαίνεται ουσιαστικό, γεμάτο και σχεδόν στερεό, αλλά να αισθάνεται απροσδόκητα ελαφρύ όταν το σηκώνεις.
Η απόσταση μεταξύ οπτικό βάρος και φυσικό βάρος είναι όπου το σχεδιασμό και η κατασκευή δημιουργούν νέες δυνατότητες μαζί
