Een brede metalen armband, een overgrote oorbellen, een sculpturale ketting met een aanzienlijk volume.
Op het eerste gezicht geven ze vaak dezelfde indruk:
Iets zo groot moet zwaar zijn.
Maar als je ze eenmaal oppakt, kan het gewicht verrassend licht zijn.
Achter dit contrast schuilt een belangrijk principe in de juwelenindustrie:
Wat het oog waarneemt is volume. Wat het lichaam ervaart is gewicht.
En de twee hoeven niet altijd samen te groeien.
Een groot volume vereist geen solide metaalblok
Stel je twee juwelen voor met bijna identieke uiterlijke afmetingen.
Eén is volledig solide.
De andere heeft dezelfde uiterlijke vorm, maar heeft een holle interne structuur.
Visueel kunnen beide substantieel, vol en zwaar lijken, maar de hoeveelheid metaal die wordt gebruikt en het gewicht dat wordt ervaren wanneer het wordt gedragen, kunnen heel verschillend zijn.
Hier creëert een holle constructie nieuwe ontwerpmogelijkheden.
Voor brede armbanden, overgrote oorbellen, dikke kettingknopen, bolvormige hangers of zeer beeldhouwkundige metalen vormen kan een solide constructie snel zwaar worden naarmate het ontwerp groter wordt.
Een holle structuur maakt het ontwerp groter terwijl het werkelijke gewicht op het lichaam binnen een comfortabeler bereik blijft.
Hoe wordt metaal "hol"?
Er zijn verschillende manieren om holle sieraden te maken, afhankelijk van de geometrie en de structurele vereisten van het ontwerp.
Sommige oorbellen, hangers en armbanden kunnen als afzonderlijke metalen schalen worden geproduceerd en vervolgens worden gelast of samengevoegd.
Ringen, armbanden en bepaalde ketenverbindingen kunnen ook worden gevormd uit metalen buizen of gevormd plaat, waardoor een grotere buitendiameter wordt behouden terwijl de hoeveelheid materiaal binnenin wordt verminderd.
Voor meer complexe geometrieën en driedimensionale kenmerken, Metalen spuitgieten biedt een andere aanpak.
Tijdens de productontwikkeling kan de buitenvorm, de wanddikte, de interne holtes en de lokale versterking vanaf het begin in het ontwerp worden ingericht.
Een grondstof gemaakt van metaalpoeder en bindmiddel wordt in een vorm geïnjecteerd om de geometrie te vormen.
In plaats van te beginnen met een massief blok en het bewerkte materiaal weg te brengen, maakt MIM het mogelijk om het metaal vanaf het begin te verdelen volgens de structurele behoeften.
Gebieden die visueel volume nodig hebben, kunnen hun uiterlijke vorm behouden.
Voor gebieden waar het gewicht moet worden verminderd, kunnen holle secties en dunnere muren worden gebruikt.
Hoeken, aansluitpunten en draagvlakken kunnen lokaal worden versterkt.
In deze zin wordt een holle MIM-structuur niet gecreëerd door de binnenkant daarna te verwijderen.
De locatie van het metaal wordt reeds bepaald tijdens het product- en vormontwerp.
Juwelen lichter maken kan engineering veeleisender maken
Holle betekent niet eenvoudig.
Naarmate de wanddikte afneemt, worden de productieproblemen vaak aanzienlijker.
De wanddikte en het vulgedrag moeten zorgvuldig worden gecontroleerd.Verschillen in dikte kunnen de materiaalstroom tijdens de injectie beïnvloeden en de dimensionale stabiliteit na ontbinding en sintering beïnvloeden.
Vervorming is een andere overweging.
Grote vlakke oppervlakken zijn over het algemeen gevoeliger voor instabiliteit dan structuren met een passende kromming, ribben of zorgvuldig ontworpen dwarsdoorsneden.Deze kenmerken kunnen dus zowel esthetische als structurele functies vervullen..
Ook verbindingsgebieden moeten apart worden bekeken.
Oorbellen, scharnieren, sluiten en ketenverbindingen ondervinden meer geconcentreerde mechanische belastingen en kunnen niet eenvoudig hetzelfde dunnewandontwerp volgen dat over het hoofdgebouw wordt gebruikt.
Ook het polijsten en afwerken van het oppervlak wordt gevoeliger.
Overmatig polijsten, lokale druk of onjuiste bevestiging kunnen de afmetingen en het oppervlak van dunwandige structuren beïnvloeden.
Dus in veel gevallen, Hoe lichter een stuk wordt, hoe veeleisender het ontwerp en de productie.
Lichtheid is ook een ontwerpparameter
Wanneer oversized juwelen van concept naar daadwerkelijke productontwikkeling gaan, is de vraag niet langer alleen:
Heeft het voldoende visuele aanwezigheid?
Er is nog een vraag:
Wil iemand het echt een paar uur dragen?
Naarmate beeldhouwvormen, bredere verhoudingen, overgrote ketenverbindingen en gedurfde silhouetten vaker voorkomen, wordt gewicht steeds meer onderdeel van de ervaring van het product.
Een vorm kan blijven groeien in een CAD-model.
Maar zodra het het oor, de pols of de nek bereikt, moet het reageren op het menselijk lichaam.
De ontwerper wil volume.
De drager voelt gewicht.
De productie moet de structuur tussen de twee opbouwen.
Zo kan een juweeltje er substantieel, vol en bijna stevig uitzien - en toch onverwachts licht aanvoelen wanneer je het opraapt.
De afstand tussen visueel gewicht en fysiek gewicht is waar ontwerp en productie samen nieuwe mogelijkheden creëren
